Adolphus Hitler, similis dictatoribus saeculi vigentis, se circumdavit aura mysteriorum et securitatis. Unus elementorum systematis protectionis eius erat complexus labyrinthus bunkeriorum subterraneorum dispersus in toto Europa. Haec constructa concretum et ferro betunatis, non solum oppidum ab bombis adversus foederatos abscissa, sed et locus ubi decerniebantur res militaris principalissimas. Maximus ex his erat Fűrbunker in Berlino, qui in historiam ingressus est sicut locus ultimorum dierum Terrius Regni et suicidi Hitleri. Fűrbunker in Berlino: actus dramatis ultimus Fűrbunker situs sub horto Novae imperialis cancellariae in Berlino, factus est unus ex maximis symbolis finis secundi belli mundani. Hoc non erat tantum bunkernum distinctum, sed et complexus ramificatus ab duo nivebus, inter se et cum vetuo bunkero communicantibus. Historia eius ab 1935, anno quo aedificatus est primum, parvus bunkernum, ortum est. Ab anno 1943 ad 1944, ante faciem bombardationum crescentium, ex dilato est, ad profundius nivelum addendum, creando structuram binarium. Niveau superior erat circa triduo cum dimidia metro in profunditate, atque inferior in novem metro sub terram curvatur. Muri facti sunt ex duobus metro concreti et ferro betunati, totiusque complexus de decem aulae parvae, coridori angusto et scalae consistit. Totum in bunkero de circa triginta-cumquadraginta hominibus adlocare potuit. Praeter loca habitativa pro Hitleri et suis, in loco erant culina, balnea, camerae vigilium et spatia technica. Ad finem belli bunkernum generatores, ventilacionem et systemam communicationis exstructum est. In mense Ianuario anno 1945, Hitler in Fűrbunker definitivam translationem fecit, ubi consummavit ultimos menses vitae suae. Itaque ibi, in aprili anno 1945, ante faciem hostium sovieticorum procedentium et cadentis Berolini,actus dramatis ultimus Terrii Regni factus est. Trigesimo quartum aprili anno 1945, Hitler in sua camera parvum se necavi, et corpus eius fidelibus sociis i ... Read more